کانالی در تلگرام باز کرده ام و دارم قشنگ بدون خودسانسوری برایت می نویسم. آمدی اول آنجا را بخوان بعد بیا دستم را بگیر. مثل نرم افزاری که می خواهی نصب کنی و ابتدا باید قوانینشان را بپذیری و بعد استفاده کنی. از قلب من، جهان من، رویاهای گل گلیِ من، فقط می توانی وقتی استفاده کنی که قوانینم را بپذیری و آن مستطیل کوچکِ تهِ صفحه را تیک سبزی بزنی و منتظر باشی تا صفحه ی دست هایم باز شود. من اگر فراموش کردم، کسی از این دنیای بی مرزِ مجازی بیاید بهم یادآوری کند که وقتی آمد نشانش دهم. نکند بدون تیک سبز، نصب شوم!!!...
برچسب:
نویسنده: آرتین فراهانی